ما کم و بیش در طول زندگی خود عصبانی و خشمگین شده ایم و در بسیاری موارد هم بعد از فروکش کردن عصبانیت عمدتا از حرفها و یا حرکاتی که در آن هنگام داشته ایم پشیمان شده ایم و میگفتیم کاش میشد عصبانی نمیشدم و یا کمی خودم را کنترل میکردم.همچنین بارها شنیده شده که عده ای برای کاهش خشم خود به راههای تخلیه هیجانی متوسل شده و با خالی کردن خشم خود روی اشیایی همچون کیسه بوکس یا شکستن شیشه باعث فروکش کردن عصبانیت خود میشوند و این درحالی است که تحقیقات نشان داده اینگونه تخلیه هیجانی نقشی در کاهش خشم نداشته و این گونه هیجانهای منفی را کاهش نمی دهد.یعنی اگر شما در هنگام عصبانیت بخواهید با ضربه زدن به عروسک یا ادمک و کیسه بوکس و یا شکستن شیشه و... سعی در تخلیه خشم خود کنید این کار نه تنها کمکی به شما نمیکند بلکه ممکن است تاثیر معکوس نیز بگذارد هرچند اکثرا شاید بخاطر تلقین ویا کاهش انرژی جسمانی در اثر این فعالیتها تصور کنند که خشم آنها کمتر شده . به نظر میرسد  روش مطمئن در حال حاضر همان تمرین و خود کنترلی است تا به مرور بر خشم خود تسلط پیدا کنیم.